ترا  بهانه  می  کنم نگو   چرا

زکاروان رهروان  بی نشان

ترا نشانه می کنم نگو چرا

به دشت و به باغ و بوستان

ترا نهانه می کنم نگو چرا

شب سیاه بی ستاره ام

ترا ستاره می کنم نگو چرا

به آواز بلبلان  درقفس

ترا ترانه می کنم نگو چرا

دلم شکسته  از   غمت

ترا نگاره می کنم نگو چرا

به روزها و سالها و لحظه ها

ترا شماره می کنم نگو چرا 

کنون که رفته ای زپیش من

ترا بهانه می کنم نگو چرا