آخر از دست تو ای ماه شکایت دارم

 آخر از دست تو ای ماه شکایت دارم

                                            از خودم از دل و این آه شکایت دارم

روزگارم شده تاریک تر از رنگ سیاه

                                            از تو و این غم جانکاه شکایت دارم.

زاهدی بودم و چشمان تو گمراهم کرد

                                           چشم تو گشته کمین گاه شکایت دارم

شده ام ملعبه دست تو ای سنگ دل و

                                            از من این شوق و تو اکراه شکایت دارم

مانده ازمهر تو  دردی به دلم مانند

                                                     خنجر و زخم تهیگاه شکایت دارم

 دلخوشی پیش کشت این همه آذار چرا؟

                                                   از همین قهر هر از گاه شکایت دارم.

داستانی شده ام نیمه تمام و تو وقت

                                                می سرایی به لب آنگاه شکایت دارم.

علی نیاکوئی لنگرودی

/ 0 نظر / 3 بازدید